(11 DW) Dalsze plany...

Od września zaczynam z Art Freak'iem Triathlon Maturalny 5.0. To kurs przygotowujący do matury z historii sztuki — na razie są tylko zapisy oczekujące, ale ja już wiem, że tam wrócę. Przerabiałam 4.0 w tym roku i absolutnie uwielbiam Kasię, która go stworzyła. To ona sprawiła, że nie tylko polubiłam historię sztuki, ale wręcz zakochałam się w uczeniu się jej. I ciągle mi mało. Od początku wiedziałam, że w kolejnym roku szkolnym wrócę po więcej.

Ponieważ miałam też wykupiony w Art Freak Maraton Maturalny 7.0, teraz powtarzam cały materiał według tego planu. Czternaście tygodni, a ja chcę przerobić jeden „tydzień” dziennie — szybki przelot, żeby odświeżyć wszystko, co już znam. Korzystam z materiałów z obu kursów, a także z tego, co jest na stronie Matura z historii sztuki: „Historia sztuki w pigułce” i Vademecum od dr Eweliny.

I naprawdę — momentami te materiały pięknie się uzupełniają. Zaglądam też do innych źródeł, o których będę pisała na bieżąco. I dla porządku: nie mam żadnej współpracy z żadną z tych stron. Dzielę się tylko swoim doświadczeniem, bo wiem, jak trudno znaleźć coś sensownego, kiedy człowiek zaczyna od zera.

Chcę powtórzyć materiał na szybko, bo 6 czerwca mam konsultacje u Pani Eweliny. Chcę z nią pracować głównie nad pisaniem prac, ale też nad bieżącym materiałem i planowaniem powtórek. Mam poczucie, że takie podwójne działanie — Art Freak plus konsultacje u Pani Eweliny - pomoże mi szybciej wyłapać braki i nada kierunek. A ja tego kierunku bardzo potrzebuję, bo inaczej tonę w ilości treści.

Jednocześnie zdecydowałam, że podejdę do matury rozszerzonej z angielskiego. To krok w stronę certyfikatu, który i tak muszę zdobyć. Wykupiłam dwa kursy maturalne: oba online, jeden z nauczycielem na żywo, żeby ćwiczyć regularnie i nie odpuszczać. Ten z nauczycielem (Kursy Sowa) startuje we wrześniu, a z drugiego (Kursy do matury) mam już materiały i mogę zaczynać.

W czwartek mam też pierwsze zajęcia z nauczycielką, która przygotuje mnie do DALF C1. Chcę zdać francuski wcześniej niż pod koniec studiów — ten język jest mi potrzebny tu, we Francji, do codziennego życia. Sylwia, z którą będę pracować, jest egzaminatorką DELF/DALF i mieszka we Francji, jak ja. Wierzę, że pomoże mi dojść do celu szybciej, niż gdybym miała iść sama.

Poza tym uczę się też łaciny i włoskiego. Łaciny prywatnie — z profesorem z UW, z Instytutu Klasycznego, co samo w sobie brzmi jak przygoda intelektualna. Włoski mam na studiach i ostatecznie to go wybrałam, kiedy musiałam zdecydować się na jeden język. Hiszpański musiał chwilowo odejść na bok, ale wrócę do niego za rok, już po certyfikatach z francuskiego i angielskiego.

Naprawdę chcę te wszystkie języki mieć „ogarnięte”, każdy z innego powodu, każdy potrzebny na innym etapie życia.

Pracy mam teraz naprawdę dużo. Zbliża się sesja, powtórki, kursy, konsultacje… i paradoksalnie czuję, że działam najlepiej właśnie wtedy, kiedy mam napięty grafik i presję czasu.

Tylko że w domu cały czas mam z tyłu głowy Davida i jego brzuch, to wszystko, co się dzieje, co nie daje odpowiedzi.